Jerzy „Duduś” Matuszkiewicz zapisał się w historii jako jedna z najbarwniejszych postaci polskiego jazzu i muzyki rozrywkowej drugiej połowy XX wieku. Był bohaterem najważniejszych wydarzeń rodzącej się powojennej sceny jazzowej – liderem, propagatorem i pionierem odradzającej się rodzimej estrady, a zarazem prawdziwą duszą towarzystwa. Wspomnieniem tych czasów jest piosenka „Ach to był szał, gdy Duduś grał na saksofonie” z tekstem Wojciecha Młynarskiego.
„Duduś” był też jednym z najwspanialszych twórców muzyki filmowej. Jego kompozycje do takich tytułów jak:„Poszukiwany, poszukiwana”,„Alternatywy 4”, „Czterdziestolatek”, „Wojna domowa”, „Stawka większa niż życie”,„Janosik”na trwałe zapisały się w pamięci kilku pokoleń, a sam „Duduś” – obecny zarówno w świecie jazzu i muzyki popularnej – połączył nie tylko pokolenia, ale też style, gatunki i obiegi kultury.
Do tej niezwykłej postaci odwołuje się Jan Emil Młynarski, który założył zespół młodych, uznanych muzyków, aby oddać hołd swojemu starszemu koledze i mentorowi. Artyści sięgają w nim po wybrane tematy z dorobku kompozytora, zabierając słuchaczy nie tylko w świat niezapomnianych filmów czy seriali, ale także w podróż do Warszawy czasówLeopolda Tyrmanda. Czasów, gdy jazz stawał się symbolem wolności, a na parkietach i w zadymionych klubach spotykali się młodzi przedstawiciele powojennej inteligencji – muzycy, pisarze, studenci i filmowcy – tworząc kulturę, która w realiach lat 50. była znakiem otwarcia na świat i artystycznej niezależności.
Występują: Jan Emil Młynarski – śpiew i perkusja, Joanna Nawojska – śpiew, Jacek Namysłowski – puzon, Jarosław Bothur – saksofon i Kamila Drabek – kontrabas.