„Jordan” to prawdziwa historia – relacja współwięźniarki spisana przez dramaturżkę Annę Reynolds podczas odsiadywania wyroku oraz Mojrę Buffini, która jako pierwsza zagrała rolę Shirley Jones. To spowiedź zabójczyni. Grany przez 15 lat przez Dorotę Landowską monodram powrócił, a pałeczkę przejęła niezwykle utalentowana, a w „Jordan” wstrząsająco wiarygodna Zuzanna Bernat. Aktorki wierzą w interwencyjną moc tej sztuki, dlatego bardzo chcemy obejrzeć ją wspólnie z Wami na scenie Nie Teatru.

„Jordan” to spowiedź zabójczyni, bezbronnej dziewczyny, bezbronnej wobec własnych wspomnień. Można powiedzieć, że to opowieść o dobru i o złu, o miłości i jej braku oraz o fatalnych konsekwencjach niedojrzałych wyborów. Sztuka ta do dziś inspiruje młode aktorki i reżyserki na całym świecie, choć prapremiera odbyła się w Londynie w 1994 roku. „Moja premiera Jordan odbyła się2 lata później, 9 marca 1996 roku w Teatrze Powszechnym w Warszawie, w reżyserii Agnieszki Glińskiej – wspomina Dorota Landowska. - Grałam ten spektakl przez 15 lat zawsze w pełnej przy pełnej widowni, dostałam za tę rolę wiele nagród i jeżdżąc z monodramem po całym świecie spotkało mnie naprawdę wiele dobra. Nigdy nie zwątpiłam w siłę tego tekstu, jego moc interwencyjną, dlatego właśnie powstał pomysł żeby tę rolę przekazać. Kiedy pierwszy raz zobaczyłam Zuzannę w przedstawieniu „Jaskółeczka” w teatrze w Lesznie pomyślałam że to ona powinna przejąć pałeczkę w sztafecie pokoleń i zagrać Shirley Jones. Wtedy jeszcze nie znałyśmy się. Potem sprawy potoczyły się szybko. Widocznie tak miało być…”

Zuzanna Bernat: „Shirley Jones była realną osobą. I to jest dla mnie najważniejsze. Mam nadzieję, że tym spektaklem przedłużę pamięć o niej i razem z Dorotą będziemy w stanie pokazać młodym ludziom w moim wieku inną drogę, inną przestrzeń. Chcemy tą historią powiedzieć, że nie należy pochopnie oceniać innych, ale również, że zawsze warto być blisko drugiego człowieka i wyciągać do niego rękę, nawet kiedy pozornie jej nie potrzebuje.”

TWÓRCY

Reżyseria: Dorota Landowska

W roli Shirley: Zuzanna Bernat

Video, zdjęcia, światło: Oskar Czyż

Konsultacje aktorskie: Mariusz Bonaszewski

Produkcja: FETA (Fundacja Edukacji Teatralnej i Artystycznej)

‍

Spektakl "Jordan" znalazł się, obok "Jestem baba. Rzecz być może o Annie Świrszczyńskiej" Katarzyny Faszczewskiej, w finale 15. edycji konkursu w ramach Tyskiego Festiwalu Monodramu MoTyF.

ZARYS FABUŁY

Shirley to młoda i jak się może wydawać ogromnie niezależna dziewczyna. Wychowana w niestabilnej rodzinie, w której ojciec znęcał się nad jej matką. Nagle w jej dziwnym i niepoukładanym życiu pojawia się Davey. Chłopak na ryczącym motorze, o którym zawsze marzyła. Shirley zakochuje się w nim i razem przeprowadzają się do małej kawalerki, w której zaczynają nowe życie, które okazuje się nie być tak piękne, jak wymarzyła sobie Shirley. Z dnia nadzień związek z Davey’m staje się coraz bardziej zaburzony. Davey prawie w ogóle nie bywa w domu, a w sytuacji zdenerwowania wyżywa się na Shirley psychicznie i fizycznie. Niedługo później Shirley zachodzi z nim w ciążę, która po jakimś czasie zaczyna być dla niej jedyną piękną i ważną rzeczą w jej życiu. Podczas gdy związek z Davey’m staje się coraz gorszy, jej miłość do syna staje się coraz większa. Jordan (syn Shirley) jest jej oczkiem w głowie, a Shirley robi wszystko, aby nikt nigdy go nie skrzywdził. Jednak Davey nie jest zadowolony z odpowiedzialności bycia ojcem. Po jakimś czasie zostawia Shirley, zdradzając ją uprzednio wielokrotnie, czasami nawet na jej oczach. Shirley zostaje bez środków do życia z jej ukochanym, kilkumiesięcznym Jordanem. Po jakimś czasie zaczyna im brakować jedzenia, ubrań i pieniędzy na mieszkanie. Davey razem ze swoją nową partnerką chcą odebrać Shirley Jordana, na co ona nie może pozwolić. Zmęczona i złamana życiem Shirley widzi tylko jedno wyjście – zabić siebie i swojego syna. Podczas samobójstwa, sąsiadka Shirley słyszy trzask tłuczonego szkła i to właśnie ratuje jej życie. Shirley zostaje wtrącona do więzienia za zabójstwo swojego trzynastomiesięcznego synka. Shirley nie odnajduje się w więzieniu. Próbuje przyspieszyć czas zajmując się wszystkimi dodatkowymi pracami dla więźniów, ale mimo to, nie potrafi przestać myśleć o swoim synku. Nie potrafi żyć bez niego. Jej adwokat zacięcie walczy, aby Shirley mogła wyjść na wolność i kiedy w końcu mu się udaje, Shirley popełnia samobójstwo w dzień, w którym wychodzi z zakładu karnego.

Dorota Landowska – polska aktorka teatralna, telewizyjna, filmowa i radiowa. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie(1992).Laureatka wielu nagród, m.in. Nagrody im. Leona Schillera (1997) oraz nagrody Teatru Polskiego Radia „Wielki Splendor” za wybitne kreacje w słuchowiskach oraz twórczy wkład na rzecz rozwoju i umacniania rangi radia artystycznego w Polsce (2008). W 2005 roku została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi. Przez dwanaście lat pracowała w zespole Teatru Narodowego w Warszawie, potem w Teatrze Studio. Obecnie można ją oglądać m.in. w serialu „W rytmie serca” i monodramie o Zofii Stryjeńskiej.

Zuzanna Bernat – polska aktorka teatralna, filmowa i głosowa. Swoje doświadczenie zawodowe zdobyła w Replika Teatro w Madrycie i w Studio Aktorskim STA w Poznaniu. Na scenie zadebiutowała w Teatrze Miejskim w Lesznie, w tytułowej roli w spektaklu „Jaskółeczka” Tadeusza Słobodzianka w reż. Karola Wróblewskiego. Jej filmografia to m.in. role w obu częściach „Pitbulla” Patryka Vegi, w „Zjednoczonych Stanach Miłości” Tomasza Wasilewskiego, w serialach telewizyjnych i wkrótce w filmie Aleksandry Terpińskiej „Inni Ludzie” na podst. książki Doroty Masłowskiej. Zagrała w wielu polskich wersjach językowych filmów i seriali takich jak: „Hotel Transylwania”, „Craig znad Potoku”, „Historie z dreszczykiem” czy „Park Jurajski: Obóz Kredowy”.

Fot. profilowa - Kinga Klimczak/Agencja Aktorska Dream Team

Oskar Czyż - Absolwent Studia Aktorskiego STA w Poznaniu. Aktor, realizator oraz reżyser oświetlenia scenicznego. W latach 2016- 2018 realizował światło w spektaklach STA w Poznaniu. Od 2018 zajmuje się projektowaniem świateł, w spektaklach na scenach w Poznaniu i Warszawie. Był autorem świateł do spektakli takich jak: "ONE albo X scen z życia", "Furie" reż. Justyna Machaj, "Sen nocy letniej" reż. Anna Gryszkówna, "Wolność" reż. Michał Karwowski.

Mariusz Bonaszewski - Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, dyplom uzyskał w 1988 roku. Aktor teatralny, filmowy, telewizyjny. Po studiach na wiele lat związał się z warszawskim Teatrem Dramatycznym, gdzie zagrał wiele znaczących ról, między innymi przełomową dla swojej drogi zawodowej kreację Konstantego Trieplewa w „Mewie” Antoniego Czechowa w reżyserii Andrzeja Domalika (1991). Współpracował ze znakomitymi polskimi twórcami, m. in. Jerzym Grzegorzewskim, Maciejem Prusem, Piotrem Cieplakiem, Janem Jakubem Kolskim. W 2017 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi na rzecz rozwoju kultury i osiągnięcia artystyczne